چند کهکشان در عالم وجود دارد؟

این پرسشی است که در ذهن بسیاری دانشمندان که سعی دارند تخمین خوبی برای تعداد کهکشانهای کیهان بدست آورند٬ نیز وجود دارد. روشهای تخمین تغییر می کنند٬ به همین دلیل اعداد نیز تغییر می کنند.همچنین زمانی که روش جدیدی پیشنهاد می شود ما می توانیم کهکشانهای کم نور تری را که تا کنون از دید ما پنهان مانده بودند٬ ببینیم٬ در نتیجه باز هم تعداد تخمین زده شده تغییر خواهد کرد.

برای مثال٬ در ۱۹۹۹م. تلسکوپ فضایی هابل ۱۲۵ میلیارد کهکشان در کیهان تخمین زد و در این اواخر با دوربین جدید هابل عدد به دست آمده در نور مرئی ۳۰۰۰ کهکشان است. یعنی دو برابر آنچه در گذشته پیش بینی شده بود. بر روی کلمه "مرئی" تاکید کردیم زیرا با رصد در طول موجهای "رادیویی"٬ "فروسرخ" و "پرتو ایکس" کهکشان های دیگری ثبت خواهند شد که هابل قادر به مشاهده آنها نیست.

منظومه شمسی در کجای کهکشان راه شیری قرار دارد؟

منظومه شمسی ما در فاصله ۲۸۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان و حدود ۲۰ سال نوری بالای صفحه استوای کهکشان قرار دارد. ما در واقع در بازوی مارپیچی جبار ( orion) هستیم.

 

چرا یک جسم با متراکم شدن منفجر می شود ؟ مثلا ستاره ها

هنگامی که سوخت ستاره در مرکز آن به اتمام می رسد، دیگر نیرویی مقابل نیروی گرانش وجود ندارد و در نتیجه ستاره بر اثر گرانش بر خود می رمبد. این رمبش (متراکم شدن) شدید هسته اتم های جداگانه را به سوی هم می راند و تا حد ممکن به هم نزدیک می کند. در نتیجه هسته ستاره بسیار سخت می شود و در برابر انقباض بیشتر مقاومت می کند. در این حال رمبش متوقف می شود و انفجار عظیمی رخ می دهد که به آن انفجار ابرنواختری می گوییم.

همانطور که متوجه شدید تراکم در مرکز ستاره باید بسیار زیاد باشد و همچنین جرم ستاره از حدی بیشتر باشد تا انفجار رخ دهد. پس هر تراکمی به انفجار منجر نمی شود و باید شرایط دیگری نیز وجود داشته باشد.

چرا سیارات چگال تر به خورشید نزدیک ترند؟

دلیل این پدیده به دمای ابر دمای اولیه منظومه شمسی که سیارات از آن شکل گرفته اند٬ بر می گردد. در نزدیک خورشید٬ دام بیشتر بوده است و به دلیل دمای زیاد فقط عناصر سنگین تر می توانستند کنار هم جمع شوند و سیارات سنگی را به وجود آوردند. در مناطق دورتر٬ دمای گاز کمتر بوده است در نتیجه عناصر سبک تر نیز می توانسته اند کنار هم جمع شوند و سیارات گازی را پدید آورند.

آیا این درست است که در هر لحظه نقطه ای از زمین نوروز است؟

برای پاسخ به این پرسش بهتر است اول به بیان تعریف نوروز و اینکه چه زمانی نوروز است، بپردازیم.مدار زمین به دور خورشید (یا از دید ما مدار خورشید به دور زمین) با صفحه استوای خورشید 23.5 درجه زاویه دارد. این زاویه سبب می شود که در دو نقطه این دو صفخه (یا مدار) با هم تلاقی داشته باشند که به آن دو نقطه "گره" می گوییم. زمانی که زمین در یکی از گره ها که در مکان مشخصی در آسمان است، قرار می گیرد می گوییم زمین در "اعتدال بهاری" است و این زمان را از گذشته به نام "نوروز" جشن می گیریم. پس در هر سال فقط یک زمان است که روز نوروز نام دارد، زیرا فقط در یک زمان، زمین در گره مداری خود، که یک نقطه مشخصی در مدار زمین است، قرار می گیرد.

آیا فضانوردان می توانند در ایستگاه فضایی لباس فضانوردی خود را دربیاورند؟

بله فضا نوردان می توانند در ایستگاه فضایی بدون لباس فضانوردی رفت وآمد وزندگی کنند،زیرا درون ایستگاه فضایی خلا نیست بلکه دارای هوا و اکسیژن مورد نیاز انسان است.

چرا ماه جو ندارد؟

به دلیل اندازه بسیار کوچک و جرم کم آن، ماه نمی تواند جوی در اطراف خود نگه دارد. زیرا گرانش بسیار کمی دارد و ملکولهای گازی که انرژی جنبشی زیادی دارند از دام گرانشش فرار می کنند.

رده بندی ستاره های نوترونی و کوتوله ها بر چه اساسی است؟

ستاره ها اجرامی هستند که بر اثر واکنش همجوشی از خود نوروانرژی تولید می کنند،حال بر اساس جرم و درخشندگی ستاره ها ممکن است در رده غول ها ،کوتوله های سرخ یا ستاره های متوسط قرار گیرند،وقتی زندگی ستاره ای با جرم متوسط به پایان می رسد،هسته مرکزی این ستاره تبدیل به کوتوله سفید شده که فقط به علت فشردگی و گرمای بالا نور تولید میکند و واکنش همجوشی در آن صورت نمی گیرد.اگر جرم ستاره در هنگام مرگ بیشتر باشد هسته آن به ستاره نوترونی تبدیل میشود.اجرامی که از ابتدا به اندازه کافی جرم نداشته اند که تبدیل به ستاره شوند کوتوله های قهوه ای و سیاره ها نام میگیرند.
تقسیم بندی اصلی ستارگان بر اساس نمودار جرم-درخشندگی هرتسپرونگ-راسل صورت می گیرد.

کدام یک از فصل های سال بهترین زمان برای رصد کردن آسمان ،در تمام کشورها می باشد؟

آسمان پرستاره همیشه و همه جا در بالای سر ما زمینیان وجود دارد. نمی توان گفت چه زمانی و در کجا بهترین زمان برای رصد است؛ زیرا در هر فصل و هر مکان آسمان با ستاره ها و اجرامش در بالای سر ماست. اما در فصل زمستان مدت شب طولانی تر از روز است و زمان بیشتری برای رصد آسمان شب در اختیار داریم. از طرفی در تابستان بیشتر از زمستان هوای صاف و بدون ابر داریم.

چرا نور ستارگان چشمک میزند در حالیکه سیارات اینگونه نیستند؟

چشمک زدن ستارگان به "وضعیت دید" ( ) در آسمان بستگی دارد. وضعیت دید٬ تاثیر آشفتگی های جو بر روی تصویر یک جرم آسمانی است. هر دو پدیده را آشفتگی های جو بالایی زمین ایجاد می کند. در آنجا بسته های کوچکی از هوا با چگالی٬ دما٬ رطوبت و سایر ویژگی های متفاوت وجود دارد. تفاوت چگالی موجب "شکست نور" می شود و هنگامی که این بسته های هوا در خط دید شما جابه جا می شوند٬ نور ستاره را که نقطه ای است٬ دچار آشفتگی و جابه جایی می کند. این جابه جایی های بسیار ریز موجب می شود ستاره٬ چشمک زن به نظر برسد. اگر یک عکس طولانی مدت از این ستاره بگیرید٬ تصویر محو خواهد شد.

اما چرا سیارات چشمک نمی زنند؟ گرچه ممکن است سیارات به شکل نقطه ای به نظر برسند اما در واقع نوری که از آنها به ما می رسد یک نقطه نیست و بزرگتر تز مقدار آشفتگی های جو است. به همین دلیل آشفتگی تاثیری روی آنها نمی گذارد.

چرا آسمان آبی دیده می شود ؟

دلیل آبی دیده شدن آسمان پخش نور خورشید در جو زمین است. مولکولهای جو زمین نور آبی را پخش می کنند و نور قرمز را از خود عبور می دهند. اما برای مثال، در مریخ، مولکولهای جو نور قرمز را پخش و آبی را رد می کنند و آسمان آنجا رنگی مایل به قرمز دارد.

چه کسی از روی گرفت ها متوجه شد زمین کروی است و چگونه؟

فیثاغورس با مشاهده و رصد دقیق ماه گرفتگی ها متوجه شد که سایه زمین بر روی ماه٬ در همه ماه گرفتگی ها٬ دایره شکل است و این دایره ثابت و بدن تغییر است. تنها شکلی که صرف نظر از جهتش٬ همیشه سایه دایره ای شکل می توانست تولید کند٬ یک کره بود. به کمک این استدلال او به کروی بودن زمین پی برد.

چرا ماه در آسمان صبحگاهی دیده می شود؟

ماه و ستاره ها همیشه در آسمان هستند، دلیلی که ما آنها را در روز نمی بینیم، حضور خورشید است. خورشید نزدیک ترین ستاره به ما است و از دید ما بسیار پرنور است. به همین دلیل ستاره های دیگر و سیارات در فروغ آن رنگ می بازند و دیده نمی شوند. اما ماه آنقدر پرنور است که با کمی دقت در آسمان روز نیز، با وجود خورشید، دیده می شود. به همین دلیل زمانهایی که ماه از دید ما در آسمان روز هنوز غروب نکرده است، دیده می شود.

آیا منظومه دیگری مثل منظوه شمسی ما وجود دارد که همه ماهیت منظومه شمسی ما را د اشته باشد؟

چند سالی است که ستاره شناسان در کشف سیارات فراخورشیدی به موفقیت هایی دست یافته اند. اکنون می دانیم که به جز منظومه ما، ستاره های دیگری نیز وجود دارند که سیاراتی به دور آنها می گردند. اما هنوز ابزار های ما آنقدر دقیق نیست که بتواند به راحتی سیاراتی خاکی کوچکی مانند زمین را کشف کند. به همین دلیل بیشتر سیاراتی که کشف شده اند، سیارات غول پیکری هستند که در مدارهای نزدیک به ستاره مادر می گردند که به آنها "مشتری های داغ" می گویند. ما نمی توانیم به قطعیت بگوییم منظومه دیگری مانند منظومه شمسی وجودندارد؛ باید صبر کنیم و ببینیم.

خطای کروی و خطای رنگی در تلسکوپهای شکستی چیست؟

رنگهای گوناگون هنگام عبور از عدسی سرعتهای متفاوتی دارند که به طول موج نور بستگی دارد. نورهای آبی تر (طول موج کوتاه تر) بیشتر از نورهای قرمز( طول موج بلندتر) شکسته می شوند. در نتیجه نور رسیده از جسم تجزیه می شود و هر بخش آن در یک نقطه کانونی می شود که به آن خطای رنگی می گوییم.

خطای کروی زمانی رخ می دهدکه تصویری که به مرکز عدسی می رسد در جایی متفاوت از تصویری که به لبه های عدسی می رسد٬ کانونی شود.

چرا ما می توانیم در غروب آفتاب حتی پس از پایین رفتن از افق،خورشید را مشاهده کنیم؟

همیشه این گونه نیست، اما گاهی به دلیل بازتاب نور در جو و برخی پدیده های جوی خورشید کاذب به وجود می آید که ما آن را می بینیم.

ابرنواختر چیست؟

ابر نواخترها ستاره های با بیش از 4 برابر جرم خورشید هستند که در مراحل پایانی خود بر اساس برهمکنش های گرانشی و نیروی فشار گازهای داخل ستاره،دچار انفجار بسیار بزرگی شده و برای مدت نسبتا کوتاهی درآسمان بسیار روشن تر ار حالت عادی خود به نظر میرسند.

پس از نابود شدن خورشید چه بر سر منظومه شمسی می آید؟

پس از نابود شدن خورشید سیارات داخلی وجود نخواهند داشت و خورشید ، که به سک غول سرخ تبدیل شده است، آنها را خواهد بلعید. به دلیل تغییر جرم خورشید مدار سیارات خارجی نیز تغییر خواهد کرد.همچنین دمای تمام اجرام بسیار کم تر از حالت فعلی خواهد شد و منظومه ی شمسی شباهتی با حالت فعلی نخواهد داشت.

آیا طبق نظریه بیگ بنگ حجم کل هستی درابتدا صفر بود یا حجم کمی داشت؟

طبق نظریات کیهان شناسی در زمان صفر حجم جهان صبق قوانین فیزیک صفر بوده است

سسیستم GoTO چیست و چرا در تلسکوپهای پیشرفته کار گذاشته می شود؟

در سیستم GoTo نقشه آسمان به همراه تعدادی از اجرام آن به حافظه دستگاه سپرده می شود. هنگام رصد، مختصات جغرافیایی محل را به ابزار می دهیم و مکان دو یا سه ستاره را در آسمان برایش مشخص می کنیم. در این حالت ابزار نقشه آسمان را در آن زمان و مکان مشخص پیدا می کند. حال نام یا مختصات آسمانی هر جرم آسمانی را (که در محدوده حافظه ابزار باشد) می توانیم به آن بدهیم و سیستم GoTo تلسکوپ را به سمت آن می برد و جرم را داخل میدان دید ما قرار می دهد.
چنین سیستمی کار رصدگر را بسیار ساده می کند. هنگامی که رصدگر می خواهد یک ستاره خاص یا یک جرم خاص را بررسی کند، دیگر لازم نیست وقت خود را روی پیدا کردن جرم یا ستاره بگذارد. تلسکوپ GoToدار آن را برایش پیدا خواهد کرد.