Dawn is Gone

روز بزرگ فرا رسيد وهيچ چيز مانع از پرتاب فضاپيما از روي زمين نشد . فضاپيماي سپيده دم با راکت دلتاي 2 به سوي فضا پرکشيد و سفري 3 بيليون کيلومتري را براي ديدار دو سيارک متفاوت آغاز کرد .
فضاپيما اولين ديدار خود را با سيارک وستا در اکتبر 2011 انجام مي دهد و سپس در فوريه 2015 به سرس مي رسد .


سرس سيارکي که در سال 2006 به همراه پلوتو سياره کوتوله نامگذاري شد .
فضاپيماي سپيده دم مانند ماشين زمان به منجمان کمک مي کند تا ما را به 4.6 بيليون سال قبل ، درست زماني که منظومه شمسي شکل مي گرفت ببرد . و در جايي بين مريخ و مشتري که کمربند سيارکها نامگذاري شده است .
سيارک وستايي که نزدکتر و خشکتر است و هيچ نشاني از آب ندارد و شايد هنوز نيز هسته اي داغ داشته باشد . و سرس ، اين سياره ي کوتوله اي که دورتر است و منجمان بر اين عقيده هستند که لايه اي از يخ در آن وجود دارد .
دانشمندان از دهانه ي آتشفشاني بزرگ وستا که در قطب جنوبش است در شگفت اند . اين دهانه که 460 کيلومتر پهنا و 13 کيلومتر ارتفاع دارد .

منبع : Universe Today

اطلاعات بیشتر : مجله نجوم

سیارک ها می آیند

هر روز ما خبر جدیدی از سیارک ها می شنویم ، این چند روز خبر جدیدی که در تمام محافل است ُ برخورد سیارکی به زمین و شیوع بیماری و ... است

من هم برآن شدم تا خبر جدیدی از سیارک ها و ماموریت مرتبط به آن ها بنویسم

لینک خبر در پارس اسکای : اینجا 
موضوعات بسياري درباره ي سيارک ها است .
اول اينکه ما مکان دقيق آن ها را نمي دانيم ولي وقتي آن ها را کشف مي کنيم نقشه اي از مدارشان تهيه مي کنيم . همه ي اين ها بازي با احتمال است . در زمان هايي و بر اثر فعل و انفالاتي دروني مدارشان تغيير مي کند و پيشگويي را سخت مي کند . نه تنها اين بلکه نور خورشيد باعث گرم شدن سيارک مي شود و در راهشان ممکن است نيرو کمي بر سيارک وارد کند و باعث خروج از مدارش شود .
منجمان در تلاش اند تا تمام سيارک ها را دسته بندي کنند و اگر به صورت اتماتيک وار پيمايش کنند ، ممکن است تمام اجرام بزرگتر از 140 متر را تا سال 2020 پيدا کنند . اما پيدا کردن و به نقشه در آوردن مکان درست آن ها و همچنين خط سير آينده آن ها بخش سخت کار است .

Artist


بنابراين اروپا در تلاش است که با ماموريت Don Quijote به سيارکي دست پيدا کند . اين ماموريت در دو فاز عمل مي کند . در فاز اول مدارگردي براي ملاقات به سوي سيارک مي رود و چند ماه سيارک را زير نظر دارد و آن را از نظر اندازه ، شکل ، جرم و جاذبه بررسي مي کند .
در مرحله ي دوم يک فضاپيماي برخورد کننده ، با سرعت 10 کيلومتر بر ثانيه با ضربه ي سنگيني به سيارک برخورد مي کند .( درست مانند آنچه دراولين فضاپيما به نام Deep Impact رخ داد )
مدارگرد مي تواند دوباره سيارک را مورد بررسي قرار دهد و تغييرات را مشاهده کند . رصدگران زميني هم مي توانند اندازه گيري کاملي از مدار سيارک و تعيين مسير حرکت پس از برخورد به دست آورند .

 

سازمان فضايي اروپا (ESA) سيارکي خاص را مد نظر ندارد ، اما جدا به صخره ي فضايي به نام آپوفيس نظر دارند که در آينده از نزديک زمين به خطرناکي خواهد گذشت .
اگر ماموريت تصويب بشود ، به زودي و در دهه ي بعد پرتاب خواهد شد و حدود 25 ماه براي دست يابي به هدف پرواز مي کند .


منبع : Universe today

اطلاعات بیشتر : سیارک در ویکی پدیا 

منظومه شمسی در کجای کهکشان راه شیری قرار دارد؟

منظومه شمسی ما در فاصله ۲۸۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان و حدود ۲۰ سال نوری بالای صفحه استوای کهکشان قرار دارد. ما در واقع در بازوی مارپیچی جبار ( orion) هستیم.

 

چرا سیارات چگال تر به خورشید نزدیک ترند؟

دلیل این پدیده به دمای ابر دمای اولیه منظومه شمسی که سیارات از آن شکل گرفته اند٬ بر می گردد. در نزدیک خورشید٬ دام بیشتر بوده است و به دلیل دمای زیاد فقط عناصر سنگین تر می توانستند کنار هم جمع شوند و سیارات سنگی را به وجود آوردند. در مناطق دورتر٬ دمای گاز کمتر بوده است در نتیجه عناصر سبک تر نیز می توانسته اند کنار هم جمع شوند و سیارات گازی را پدید آورند.

چرا ماه جو ندارد؟

به دلیل اندازه بسیار کوچک و جرم کم آن، ماه نمی تواند جوی در اطراف خود نگه دارد. زیرا گرانش بسیار کمی دارد و ملکولهای گازی که انرژی جنبشی زیادی دارند از دام گرانشش فرار می کنند.

پس از نابود شدن خورشید چه بر سر منظومه شمسی می آید؟

پس از نابود شدن خورشید سیارات داخلی وجود نخواهند داشت و خورشید ، که به سک غول سرخ تبدیل شده است، آنها را خواهد بلعید. به دلیل تغییر جرم خورشید مدار سیارات خارجی نیز تغییر خواهد کرد.همچنین دمای تمام اجرام بسیار کم تر از حالت فعلی خواهد شد و منظومه ی شمسی شباهتی با حالت فعلی نخواهد داشت.